Pages

Friday, November 11, 2016

???

Миний блог болохоо байжээ. 
3 сарын өмнө 2014 оноос өмнөх нийтлэл (publish) болсон бичлэгүүд бүгд эргээд ноорог (draft) болчихсон байсныг мэдээд эргээгээд нийтлэх гэсэн гацаад болохгүй байсан болохоор нь дараа оролдож үзнэ дээ гээд орхичихсон юм. Сая 11 сард манай ажил хаа хамаагүй сайт руу орохыг хориглоно бла бла гэсэн шинэ дүрэм журамтай болов. Тэгээд ажил дээрээ байхдаа блог бичиж чадахаа байх нь гэж бодож байв. Тэгээд сая 10 сард нэг ороод хартал ШОК. Ноорогт байсан бичлэгүүд бүгд устаад, 2016 он хүртэлх бүх бичлэг ноорогт орсон байна. Мэдээж эргээд нийтлэл хэлбэрт оруулж болохгүй гацсан байдалтай. Ажлын интернет хэрэглээний хоригоос болоод ийм зүйл болж байна даа гэж бодоод л сууж байна. Одоо ингээд ноорог болсонгууд нь хэзээ ч юм устах л байх даа. 
Юу болохыг таашгүй тул уншигч байдалд шилжиж байгаагаа мэдэгдэх гээд. Бичсэнүүд нь эхнээсээ устаад, бичих боломжгүй нөхцөл байдалтай болчихсон, шинээр нээх сонирхолгүй, боломжтой бол хуучнаа л үргэлжлүүлмээр байдаг. Юутай ч таг чиг усанд хаясан чулуу шиг алга болоогүй ийм асуудал үүсээд таг болсон гэдгээ блог маань таг ХӨЛДӨХӨӨС нь өмнө амжиж бичиж байгаа нь энэ. Хавраас ГЭСНЭ байгаа гээд л найдаж суухаас. 

Wednesday, October 26, 2016

10-тын зоос


Өглөө багыгаа хөтлөөд албандаа ирцгээсэн юм. Манай бага алхах их дуртай, тэргэн дээр нь өглөөд суулгах гэж дайн байлдаан, бослого, сөргөлдөөн болдгийн. Өнөөдөр дулаахан байсан болохоор алхахаар шийдэв. 

Monday, October 24, 2016

Ойр зуурын сонин

Зуны олимпоос хойш нэрээ сольсон шүү дээ. Ито Мами гэдэг нэртэй болсон. Гэхдээ ийм залуухан бас мундаг биш л дээ хэхэ. 

Monday, October 17, 2016

Өөрийгөө голохуй

Өмнө нь өөртөө сэтгэл дундуур байх тохиолдол бишгүйдээ л тохиолдож байлаа. Тэр болгонд өчигдрийн өөртэйгөө бус хэдэн жилийн өмнөх өөртэйгөө өөрийгөө харьцуулж тэр үед бодож тэмүүлж явсан хүсэл зорилго тэмүүлэлдээ хэр зэрэг ойртож чадсанаа, биелүүлж чадсан мөрөөдлүүдээ нэг эргэцүүлж бодоод л чадсан байна, энэ зэргийн асуудал байх байх би чаддаг юм байна гээд л өөрийнхөө санааг амраагаад дахин хийх бүтээх сэтгэлийн их хүчтэй болдог байсан. Энэ удаад чадахгүй байна. Бурхан байдаг бол өөдөсхөн намайг хэт их чангалаад байх шиг санагдах юм. Би хэзээ ч хойш сууж, дундаас нь орхиж, шантарч ухарч үзээгүй. Ханцуйгаа шамлаад л дайрдагсан. Энэ удаад болохгүй юм. Өдөр болгон өөрийгөө голж чамлахаас өөр аргагүй нөхцөл байдал тулгарах юм. Энэ удаад ч гэсэн зугатахгүй тулаад л үзнэ, гэхдээ сэтгэлд минь жоохон гэрэл гэгээ өгчих зүйл олдохгүй эсвэл олж чадахгүй байна. Эндээ бичээд авбал хүч чадалтай болчих ч юм шиг санаад л...